Er wordt vaak gezegd: “Ik ben gewoon geen ochtendmens.” Of juist: “Ik functioneer beter in de avond.”
Maar wat als dat label niet zozeer iets zegt over jouw biologische voorkeur, maar over de staat van jouw systeem?
Wetenschappelijk gezien bestaan er verschillen in chronotype. Sommige mensen zijn van nature vroeger actief, anderen later. Toch valt het grootste deel van de mensen ergens in het midden.
Bron: Roenneberg et al., Current Biology (2007)
Wat we in de praktijk vaak zien, is dat mensen zichzelf als avondmens bestempelen terwijl hun ritme eigenlijk verstoord is.
De HP-A as (hypothalamus–hypofyse–bijnieren) regelt onder andere je cortisolproductie, en daarmee je energieverdeling over de dag.
In een gezond systeem zie je een duidelijk ritme. In de ochtend is cortisol hoog zodat je wakker wordt. Overdag blijft het stabiel. In de avond daalt het, waardoor je kunt ontspannen en slapen.
Maar bij langdurige belasting verschuift dit patroon.
Veel mensen herkennen dat ze ’s ochtends moeilijk op gang komen, in de middag langzaam wakker worden en ’s avonds juist energie ervaren. Op het moment dat ze willen slapen, staat het systeem nog “aan”.
Dit wordt ook wel een verstoorde of vertraagde cortisolcurve genoemd.
Bron: Clow et al., Stress (2010)
Een van de meest onderschatte factoren binnen dit hele verhaal is mechanotransductie.
Mechanotransductie betekent dat mechanische prikkels, zoals spanning, houding en beweging, direct worden vertaald naar signalen in het lichaam. Het lichaam reageert dus continu op hoe jij beweegt.
Hier gaat het vaak mis.
Veel mensen bewegen wel, maar niet op een manier die past bij hoe het lichaam ontworpen is. Beweging gebeurt op de automatische piloot, terwijl de kwaliteit van die beweging verstoord is.
Wanneer je beweegt zonder bewustzijn van hoe je beweegt, neem je bestaande patronen mee. Het lichaam blijft dezelfde routes gebruiken, ook als die niet efficiënt zijn.
Dat betekent dat je systeem continu dezelfde mechanische prikkels blijft ontvangen.
De manier waarop je loopt, je gait cycle, hoort een vloeiende samenwerking te zijn van gewrichten, spieren en bindweefsel.
Wanneer dit verstoord is, ontstaan compensaties, zoals een beperkte voetafwikkeling, overbelasting van bepaalde spiergroepen en onvoldoende rotatie in het lichaam.
Deze kleine afwijkingen zorgen voor een constante stroom van correcties in het lichaam.
Spieren en fascia vormen één geheel. Wanneer spanning zich opbouwt in deze structuren, ontstaat er een continu trekkrachtenspel in het lichaam.
Deze spanning wordt via mechanotransductie vertaald naar signalen richting het zenuwstelsel.
Het lichaam interpreteert dit als belasting.
Veel mensen proberen dit op te lossen door meer te bewegen. Meer sporten, meer wandelen, actiever zijn.
Maar als de kwaliteit van bewegen niet verandert, blijft de input hetzelfde.
Sterker nog, in veel gevallen versterkt het de stressrespons.
Het lichaam blijft signalen ontvangen dat het moet corrigeren en aanpassen. Daardoor blijft het stresssysteem actief, ook in rust.
Mechanotransductie vormt daarmee vaak de basislaag onder chronische stress en vermoeidheid.
Bron: Ingber, Annual Review of Physiology (2006)
Naast mechanische belasting zijn er ook andere factoren die het systeem blijven activeren.
Onze omgeving zit vol prikkels. Schermen, geluid, sociale interactie en constante informatie zorgen ervoor dat het zenuwstelsel weinig rust krijgt.
Cafeïne blokkeert de werking van adenosine, de stof die slaapdruk opbouwt. Hierdoor voel je minder vermoeidheid, terwijl het lichaam die vermoeidheid wel ervaart.
Bron: Fredholm et al., Pharmacological Reviews (1999)
Een snelle, oppervlakkige ademhaling houdt het lichaam in een staat van paraatheid. Dit activeert het sympathische zenuwstelsel en belemmert herstel.
Daglicht en tijd in de natuur spelen een belangrijke rol in het reguleren van het stresssysteem en het circadiaans ritme.
Bron: Twohig-Bennett & Jones, Environmental Research (2018)
Wanneer het lichaam de hele dag onder een bepaalde mate van stress staat, kan cortisol later op de dag stijgen in plaats van dalen.
Dat zorgt ervoor dat je je ’s avonds alerter voelt, terwijl je eigenlijk zou moeten afschakelen.
Het gevolg is dat je moeilijk in slaap komt, of onrustig slaapt.
Slaap wordt bepaald door twee systemen. Je biologische klok, die reageert op licht en donker, en je slaapdruk, die wordt opgebouwd naarmate je langer wakker bent.
Wanneer je overdag te weinig beweegt, bouw je minder slaapdruk op. Wanneer je systeem onder stress staat, blijft cortisol te hoog. Wanneer je laat naar bed gaat, verschuift je ritme.
Deze combinatie zorgt voor een vicieuze cirkel.
Herstel vraagt om balans.
Voldoende daglicht in de ochtend helpt je ritme. Regelmatige beweging ondersteunt de opbouw van slaapdruk, mits deze beweging kwalitatief goed is. Een rustige ademhaling helpt het zenuwstelsel te reguleren.
Daarnaast is consistentie in slaap- en waaktijden essentieel.
Veel mensen zoeken de oplossing in meer doen, harder trainen of nog meer optimaliseren.
Maar herstel begint juist bij de basis.
Dat betekent dat je leert bewegen zoals het lichaam bedoeld is, spanning leert herkennen en reguleren, en het zenuwstelsel weer veiligheid ervaart.
Bij Veerkragt wordt niet alleen gekeken naar symptomen zoals vermoeidheid of slaapproblemen.
Er wordt gekeken naar de onderliggende patronen in het lichaam. Hoe beweeg je? Hoe adem je? Hoe reageert je systeem op belasting?
Mechanotransductie en bewegingskwaliteit spelen hierin een centrale rol.
Van daaruit wordt gewerkt aan het herstellen van ritme, het verbeteren van bewegingspatronen, het reguleren van ademhaling en het opbouwen van belastbaarheid.
Niet als snelle oplossing, maar als duurzame verandering.
Wanneer je ’s ochtends niet op gang komt, ’s avonds energie krijgt en slecht slaapt, is dat vaak geen vaststaand kenmerk van wie je bent.
Het is een signaal van je lichaam.
Vaak ligt onder dat signaal een systeem dat continu wordt geactiveerd, onder andere door hoe je beweegt.
Zolang die input niet verandert, blijft het systeem reageren.
Het goede nieuws is dat dit te herstellen is.
Je ritme kan herstellen. Je energie kan terugkomen. En je lichaam kan weer leren schakelen tussen inspanning en ontspanning.
Veerkragt helpt je daarbij, door terug te gaan naar de basis waar het vaak misgaat, maar ook waar het herstel begint.
Merk je dat dit herkenbaar is voor jou?
Dan is het tijd om niet harder te proberen, maar slimmer te herstellen.
Bekijk hoe Veerkragt jou kan helpen.